Social bookmarking

Van social bookmarking maak ik primair gebruik via Twitter (mijn #1 verslaving van dit moment; oneliners zijn fantastisch) en secundair via dat ouderwetse e-mail, wat ik nu nog alleen met tegenzin gebruik. De twitteraars die ik volg, tweeten over mijn belangstellingen en geven de links die ik wil hebben om aan mijn informatie te komen. Aan delicious had ik dan ook voor social bookmarking-doeleinden geen behoefte.

Wel heb ik ongeveer een jaar geleden een delicious-account aangemaakt omdat ik mijn bookmarks (favorieten heten die dingen bij dictator Microsoft) online beschikbaar wilde hebben, wegens overal tot mijn beschikking willen hebben. Ik had zelfs een geheel HBO-verantwoord literatuuronderzoekje gedaan om een goed bookmarks-opslagmedium te kiezen. Ik vond eerst een bètaversie van een Nederlandse social bookmarkingsite en het was drama. Elke url moest je apart taggen. Dat kostte belachelijk veel tijd. Dus een uurtje later probeerde ik toch maar delicious uit en daar viel de gebruikersvriendelijkheid nog meer tegen.

Dat begon al met de constraint dat er een cijfer in je wachtwoord moet (overigens, gelukkig, geen Yahoo-account nodig gehad). Mijn online wachtwoorden hebben geen van allen een cijfer. Dus dan weet je dat ik deze poging deed vóór het Citrix-tijdperk, want sinds Citrix heb ik een wachtwoord met een cijfer. Jacob gaf me de tip om de e's in mijn wachtwoorden te vervangen voor drieën. Maar dat onthoud ik helemaal niet, joh.

Daar kwam dus nog bij dat Delicious een graf lay-out heeft. Het is zo oerlelijk. Het navigeert niet op gemakkelijke wijze en nee, ik had geen behoefte mijn bookmarks publiekelijk te delen. Mijn doel was niet meer dan het online beschikbaar hebben van mijn bookmarks puur voor mijzelf.

Ik heb braaf meer dan 15 minuten zitten hannesen en toen was ik het helemaal zat. Het leven is te kort. Nog geen week later had ik mijn IG en wel met zo'n inrichting dat ik alles wat ik dagelijks nodig heb op één scherm heb staan. Mijn IG is eigenlijk mijn handtas. Ja, ik heb er gedoseerd bij zitten flippen, zo gelukkig was (en ben) ik met mijn IG. Vaarwel, Delicious, ik mis je niet.

Het tagging-spelletje met Boer zoekt Vrouw, dat als één van de verdiepingsopdrachten bij deze opdracht staat, heb ik een paar maanden geleden via ik weet niet meer waar eens aangetroffen en geprobeerd en het leverde me rode uitslag op van irritatie. Tagging is handig, maar alleen een doel op zich voor gepensioneerde mannen met een overschat beeld van hun kennis. Over de haken en ogen van tagging wil ik eigenlijk niet schrijven, omdat ik daarmee de zoveelste zou zijn. Verschillende online artikelen en collega's met een 23-dingenblog hebben al op heldere wijze uitgelegd wat de risico's en de voordelen zijn van tagging.

Gelukkig, de volgende opdracht is wel leuk. Voor u zit -virtueel- een wikipediaan. Opnieuw een verslaving van me.