Misschien kan ik nog toevoegen dat ik web 2.0 een knullig, gekunsteld synoniem vind voor wat tegenwoordig gewoon 'internet' is. Samenwerking, delen, elkaar volkomen nutteloos maar o zo informatief informeren over het biertje dat we aan het drinken zijn met vrienden van vrienden. Vanzelfsprekend is het 'web 2.0' van grote waarde. De dag doorkomen zonder internet betekent tegenwoordig de dag doorkomen zonder goed in contact te staan met de buitenwereld. Leer ermee leven, Beatrix.
Hoe zou ik de route kunnen vinden naar een afgesproken plaats? Hoe zou ik weten of mijn vrienden nog steeds in goeie doen zijn? Hoe zou ik weten hoe die acteur ook alweer heet en waar ik hem eerder heb gezien en met wie hij ook alweer getrouwd was? Hoe zou ik weten wat cystic fybrosis nou ook alweer is en hell ya, ik dien nú te weten waar het ontstaat en hoe ver de medische wetenschap is met het zien te genezen van die gruwelijkheid. Het leven is belachelijk kort. Zeker nu er zoveel meer te weten is dan 20 jaar geleden. Het ligt op je drempel! Haast je!
Volgens cbs.nl heb ik slechts een levensverwachting van 81 jaar en volgens deathclock.com (met dank aan René voor de tip) word ik maar 37. De wereld is van mij. En wel nu!
Volgens cbs.nl heb ik slechts een levensverwachting van 81 jaar en volgens deathclock.com (met dank aan René voor de tip) word ik maar 37. De wereld is van mij. En wel nu!
Dus ik laat het bij dit emo-relaas over mijn internetverslaving. Eerder had ik een stukje geschreven over hoe ik die 23 archiefdingen niet zo noodzakelijk via het GAR had hoeven leren, omdat ik het ervaar als veel herhaling of dingen die ik net had ontdekt of nog wel op eigen houtje zou vinden. Maar dat stukje is dan weer zo totaal onbescheiden en arrogant en post ik uit piëteit met jullie gevoel voor harmonie dan ook niet. Het zou een disturbance zijn van jullie Ch'i.
Posts
