Nog een beetje RSS

Netvibes zal ik zelf niet zo snel gebruiken omdat ik al hooked ben aan Google IG. Dat geniale Google heeft me als een soort hypermarkt in haar net verstrikt. Ik hoef voor bijna geen functionaliteit nog buiten de deur van Google te treden. Ik ga de Google Reader die ik al gebruik voor mijn RSS feeds wel prominenter in mijn IG proberen te zetten. Want zo stiekem linksboven, daar kom ik nauwelijks met mijn muis.

RSS is handig voor de raadplegers van het gemeentearchief. Via RSS ontvangen zij alle wijzigingen in onze online content.
Veel medewerkers gebruiken de GAR-site ook als informatiebron. Die reken ik hierboven mee.

Geselecteerde RSS van dat met die afschuwelijke naam Sjaan gezegende concernbrede intranet zou mooi zijn. Dat je informatie over die content krijgt die van toepassing is op jouw functie.

Online vakinformatie komt in ieder geval makkelijker en sneller in het zicht als je geregeld je RSS reader doorscrollt.

Netvibes en RSS feeds

Netvibes is een stiefzus van Google IG. Waarschijnlijk een oudere. Google kopieert graag. Grootmoeder van deze familie is het fameuze (en oerlelijke) http://startpagina.nl. Al je handige links en favorieten op een rijtje. Al is het bij startpagina 'plat' op een rijtje. Netvibes (en Google IG) is opgebouwd uit widgets.

Wikipedia zegt dit over widgets, maar ik zeg: widgets zijn door fanatieke gebruikers of door de aanbieder zelf geschreven handige (helaas vaak ook minder handige) menuutjes/scriptjes/spelletjes/toepassingen/koppelingen die je bij elkaar kunt groeperen op gepersonaliseerde pagina's als Netvibes (al kan dat ook anoniem, bleek in de les), Google IG en Symbaloo.

Om even een voorbeeld te noemen van zo'n groepering: een informatiepunt van Buienradar, gecombineerd met een raadpleegscherm van 9292ov.nl en continu diashow van jouw plaatjes op flickr.com.

Wij hebben Netvibes met name ingericht op het ontvangen van RSS feeds van elkaars blogs. Een RSS feed is één van die doodsimpele uitvindingen waarvan je je nooit eens afvraagt hoe die toch ooit in de wereld zijn gekomen. Van dit schrijfsel van mij wordt de titel en de eerste regel als teaser aangeboden aan eenieder die zichzelf via het RRS icoon heeft geabonneerd op dit weblog. Die teaser is tegelijkertijd een link voor wie verder wil lezen dan de eerste regel.

RSS is een handigheid "die nooit echt is doorgebroken bij het grote publiek", zo vertelde Rob Coers. Volgens mij is dat omdat ze altijd zo saai worden gepresenteerd in readers. Een mooie lay-out zou de readers ontzettend verbeteren. RSS is voor goeroe Lee Bryant , naast Twitter, de enige bron van informatie die hij met regelmaat gebruikt. Kennismanagement wordt wat hem betreft veel beter gediend door de automatische aanreikingen van je als het ware op natuurlijke wijze ontstane sociale netwerk (want je mag die mensen het meest die in hetzelfde geïnteresseerd zijn als jij) dan via het zelf intensief speuren naar en lezen van bronnen.

2.0 is kul als je er niet werkelijk beter van wordt. Dus dit grote voordeel zo even, hup, in het begin van de cursus is een giveaway. Alstublieft. Meer stimulans om te gaan tweeten en rss'en kunt u onmogelijk nog nodig hebben.

Het blogger-account en de weblog

Met behulp van mijn Gmail-account heb ik binnen 23 Archiefdingen een oud blogger-account gereactiveerd en een nieuwe weblog gemaakt. Dit weblog (aanschouw!) staat volledig in het teken van de cursus 23 Archiefdingen (en dingetjes die minder 23, misschien wel minder archief, maar wel 'aangetroffen dingetje' zijn). Overigens vind ik dit niet het mooiste lettertype. Dat kan ik aanpassen in de html-code, maar ik wurm daar liever zo min mogelijk in. Het is bijna 10 jaar geleden dat ik html heb leren lezen/schrijven en die vaardigheden zijn nog erger verstoft dan mijn oud-schriftkunsten.

Hoe waardevol kan een weblog zijn? Nou, weblogs hebben inmiddels levens gered. Suïcidale tieners kregen via hun online publicaties de positieve aandacht die ze nodig hadden. Of weblogs die aandacht gaven aan de slechte leefomstandigheden van derden. Die brachten donaties teweeg. Maar even ontopic, even 23 archiefding, een weblog is privé een uitlaatklep en een besparing op mail. Schreef ik vroeger om de maand een mail om iedere ongeruste vriend, kennis of genetisch verwante te vertellen dat het prima met me ging, nu lezen ze dat zelf op mijn weblog.

Voor het Gemeentearchief Rotterdam is een weblog ook al eerder een succes gebleken. Op Dochters van Kaat Mossel staan 19 volgers en veel enthousiaste reacties. De views zijn me niet bekend. Die kunt u opvragen op artsgnoj.blogspot.com

Intern zou een weblog van bijvoorbeeld het MT of middels een doorschuivende schrijverspen (bijvoorbeeld "de werkweek van de studiezaalmedewerker/restaurator/medewerker ELZ") ook een medium zijn dat  enthousiast gelezen zou worden. Een weblog wordt veel eerder een persoonlijke aangelegenheid waar één spreekt tot velen dan een doorsnee digitaal berichtenoverzicht. Alleen is het zo'n medium waarvan de urgentie al snel onderdoet voor de dagelijkse taken en met een kleine organisatie ben je op een gegeven moment toch door de werkweken van de verschillende medewerkers heen.

Nog even een plaatje om mijn enthousiasme te illustreren: