Joetjoeb is een geweldig woord. Het klink zo lief en vrolijk. Amerikanen zeggen joetoeb en dat vind ik dus lelijk. Met die tweede j is het veel leuker. Een account op youtube had ik al een tijdje en na-aper die ik ben gebruik ik net als anderen het woord als werkwoord: joetjoeben. Ik youtube dagelijks. Filmpjes eigenlijk alleen als ze geinig zijn en muziek voor op de achtergrond, of om iemands techniek af te kijken, des te meer. Mijn muzieksmaak komt niet op Nederlandse radiozenders en dus heb ik afspeellijsten op youtube. Er was een tijd dat ik die afspeellijsten luisterde tijdens mijn werk, maar dat is een redelijke belasting op het netwerk (zeker dat netwerk van ons...). Dankzij diezelfde sponsor van mijn digitale camera, loop ik daarom nu met mijn iPod rond. Helaas is niet ieder nummer, of beter gezegd: iedere uitvoering, die ik op mijn youtube afspeellijsten heb staan via iTunes op mijn iPod te zetten. Mijn iPod is bijna traumatisch incompleet.
Zelf zet ik niets op youtube. Ik film net zo weinig als ik fotografeer en ik heb me nog niet geroepen gevoeld de filmpjes van anderen te verspreiden. Wel embed ik graag youtube-filmpjes op mijn blog, nu het nog steeds mag...
Het GAR heeft heel veel filmbeelden die je nergens anders zult kunnen vinden. Het youtube-kanaal van het GAR is dan ook een welkome stap die al veel eerder gezet had mogen worden, als je het mij vraagt. Helaas is er nog steeds die oude Auteurswet uit 1912 die voor 2010 echt niet meer deugt. Het GAR kan hoe dan ook maar een beperkt deel van de collectie openbaar maken op online kanalen zoals youtube. Creative Commons lost sinds korte tijd een deel op, maar dat is zo recent dat het voor de meerderheid van de collectie geen oplossing biedt.
Laten we nu eens stoppen met het doodslaan van creativiteit en alles vrij beschikbaar zien te krijgen zonder verlies van inkomsten voor artiesten in welke richting dan ook. Vervanging van de huidige auteurswetgeving is de gaafste uitdaging van dit moment en deze uitdaging ligt al meer dan 10 jaar op apegapen te wachten tot de mensheid zich er eindelijk eens objectief en geducht op gaat storten.
Oh ja, intern zou youtube of een ander medium, waar op filmpjes gereageerd kan worden ook een uitkomst zijn. Ik denk dan aan instructievideo's die we op intranet neerzetten. Over hoe de telefoon werkt, hoe je omgaat met originele documenten (materieel beheer) en hoe we moeten handelen bij noodsituaties of bij ongeautoriseerde personen die we door het pand zien wandelen. En dan bij die filmpjes nog je vragen, opmerkingen en extra tips neer kunnen zetten. Reageer svp hieronder als je hier wel of niet iets in ziet.
zondag 31 januari 2010
Nog verder over die foto-site
Ik had beloofd er wat beter naar te kijken en dat heb ik vandaag eens gedaan. Op Sandra's blog en die van Artsgnoj (ja, die kun je nu zelf wel vinden, ik blijf niet linken ;) ) zag ik dat ze op Flickr hebben gemashd en gekleurcoördineert dus dat heb ik ook geprobeerd. Dat mashen in een kaart ging drie maal nergens heen en de derde keer lukte het me om het gemeentehuis van Hoogeveen te koppelen aan mijn trouwfoto. Maar toen kon ik niet meer uitzoomen om naar Rotterdam te zweven. Dat heb ik na een paar pogingen dus maar opgegeven. Het boeit me heel eerlijk toegegeven gewoon te weinig.
Nu wilde ik hier een stukje van maken over hoe groot het publiek nu is dat Flickr bereikt. Ik klikte op de link About Flickr en omdat er niet direct verwezen werd naar cijfers, ging ik naar hun perspagina. Ga er niet heen voor cijfers want ze staan daar niet. Dus leek Wikipedia mij de eerstvolgende logische bron, al zouden de cijfers dan vast verouderd zijn. Maar ook daar bij het lemma Flickr geen cijfers. Ik kan jullie dus niet vertellen hoeveel foto's er al wel niet op Flickr staan en hoeveel pageviews/unieke bezoekers er wel niet zijn. Voor de fotocollectie's van het GAR, is Flickr een mooi, promotie-makend medium. Denk ik zo. En terwijl ik dit schrijf denk ik ook: 'wat kan jullie het schelen wat ik er van vind.' Ik heb geen inzicht in en geen belangstelling voor Flickr. Iona, die heeft nog een mooi verhaal te schrijven over Flickr. Maar ik laat het aan haar over.
Dat Yahoo-account, daar ben ik niet dol op. Ik zou dus verwachten dat als je bij Yahoo inlogt, je linea recta door kan naar Flickr, maar nee. Daar moet je extra inloggen. Overigens, in tegenstelling tot andere berichten hier, voor Delicious heb je geen Yahoo-account nodig. Ik heb een jaar of anderhalf geleden een delicious-account gemaakt omdat ik mijn bookmarks overal bij me wilde hebben, en ik had er geen Yahoo-inlog voor nodig. Delicious zelf vond ik zo'n draak en het taggen zo arbeidsintensief ingericht, dat ik er al tijden niet meer ben geweest. Nee, over Delicious zal ik ook kort zijn. Het zal niet verbazen dat mijn bookmarks nu in mijn IG staan.
Nog even wat fantastisch leuk nieuws. Ik heb Feedburner dus ingesteld voor mijn eigen, oude blog en die werkt geweldig voor Twitter. Nu bleek ook dankzij Feedburner dat niemand zich tot op heden heeft geabonneerd op mijn feeds. Dat wijt ik heel onbescheiden niet aan mijn teksten, maar aan het feit dat RSS niet populair genoeg is. Daarnaast, als via Twitter mijn blogposts aangekondigd worden, is er niet zoveel reden meer om je ook nog op feeds van mijn blog te abonneren. Daarnaast heb ik, met dank aan de GA-tips van Artsgnoj, ook Google Analytics nog eens goed bekeken en dat doet mijn ego groeien. Mijn lezerspubliek (meestal via Twitter naar de blog gekomen) is dubbel zo groot als ik dacht. De lezers blijven ook elke view langer. Ja, dit vind ik cool en dus vind ik de tools geweldig. Google Analytics en Google Feedburner staan op mijn aanraadlijstje (en het is weer van Google. Zouden ze me voor dit aanprijswerk niet eens kunnen betalen).
Nu wilde ik hier een stukje van maken over hoe groot het publiek nu is dat Flickr bereikt. Ik klikte op de link About Flickr en omdat er niet direct verwezen werd naar cijfers, ging ik naar hun perspagina. Ga er niet heen voor cijfers want ze staan daar niet. Dus leek Wikipedia mij de eerstvolgende logische bron, al zouden de cijfers dan vast verouderd zijn. Maar ook daar bij het lemma Flickr geen cijfers. Ik kan jullie dus niet vertellen hoeveel foto's er al wel niet op Flickr staan en hoeveel pageviews/unieke bezoekers er wel niet zijn. Voor de fotocollectie's van het GAR, is Flickr een mooi, promotie-makend medium. Denk ik zo. En terwijl ik dit schrijf denk ik ook: 'wat kan jullie het schelen wat ik er van vind.' Ik heb geen inzicht in en geen belangstelling voor Flickr. Iona, die heeft nog een mooi verhaal te schrijven over Flickr. Maar ik laat het aan haar over.
Dat Yahoo-account, daar ben ik niet dol op. Ik zou dus verwachten dat als je bij Yahoo inlogt, je linea recta door kan naar Flickr, maar nee. Daar moet je extra inloggen. Overigens, in tegenstelling tot andere berichten hier, voor Delicious heb je geen Yahoo-account nodig. Ik heb een jaar of anderhalf geleden een delicious-account gemaakt omdat ik mijn bookmarks overal bij me wilde hebben, en ik had er geen Yahoo-inlog voor nodig. Delicious zelf vond ik zo'n draak en het taggen zo arbeidsintensief ingericht, dat ik er al tijden niet meer ben geweest. Nee, over Delicious zal ik ook kort zijn. Het zal niet verbazen dat mijn bookmarks nu in mijn IG staan.
Nog even wat fantastisch leuk nieuws. Ik heb Feedburner dus ingesteld voor mijn eigen, oude blog en die werkt geweldig voor Twitter. Nu bleek ook dankzij Feedburner dat niemand zich tot op heden heeft geabonneerd op mijn feeds. Dat wijt ik heel onbescheiden niet aan mijn teksten, maar aan het feit dat RSS niet populair genoeg is. Daarnaast, als via Twitter mijn blogposts aangekondigd worden, is er niet zoveel reden meer om je ook nog op feeds van mijn blog te abonneren. Daarnaast heb ik, met dank aan de GA-tips van Artsgnoj, ook Google Analytics nog eens goed bekeken en dat doet mijn ego groeien. Mijn lezerspubliek (meestal via Twitter naar de blog gekomen) is dubbel zo groot als ik dacht. De lezers blijven ook elke view langer. Ja, dit vind ik cool en dus vind ik de tools geweldig. Google Analytics en Google Feedburner staan op mijn aanraadlijstje (en het is weer van Google. Zouden ze me voor dit aanprijswerk niet eens kunnen betalen).
maandag 11 januari 2010
Flickr
Er zijn mensen, ik zweer het jullie, die niet visueel zijn ingesteld. Verduidelijkende plaatjes en schema's in rapporten of powerpoints verduidelijken helemaal niets, wat hen betreft. Ze houden meer van hiërarchische structuren in tekstvorm. Sowieso houden ze meer van tekst dan van beeld en fotograferen zul je ze nooit zien doen.
Hier virtueel voor u zit zo iemand. Deze persoon heeft het gepresteerd de Paus te naderen op nog geen 9 meter, maar hem daar te fotograferen alsof hij op 200 meter afstand stond. Ze heeft van haar wederhelft een digitale camera gekregen (ik vroeg er niet om!) omdat ze foto's moest maken bij een werkbezoek voor het vak godsdienstwetenschappen en ze heeft de camera sindsdien nauwelijks meer gebruikt. Dat klinkt zo zwart op wit neergeschreven wel heel onaardig eigenlijk, hè.
Ik heb niets en kan niets met camera's en had dus ook tot vandaag nooit een Flickr-account. Wel trouwens een account op Photobucket, want mensen wilden trouwfoto's zien. En ik gebruikte Imageshack, natuurlijk. Voor als iemand heel snel een plaatje van me wilde en daar hoef je je niet te registreren.
Speciaal voor jullie, ik offer me bereidwillig en zo menslievend op, heb ik me geregistreerd op Flickr. Daarvoor moest ik wel eerst een Yahoo-account aanmaken en dat vind ik weer niet cool. Waarom overal maar accounts laten rondslingeren? Ik ben benieuwd of ik verder nog iets aan Yahoo kan blijken te hebben. De hiërarchische structuur van Yahoo is zelfs voor deze tekstfetisjist iets te ver gezocht.
Blind begonnen in Flickr, in alle opzichten, stuitte ik natuurlijk op beginnersfoutjes en die zijn opvallend makkelijk te herstellen. Het ordenen en structureren van foto's is ook easy. Ik heb meteen twee vrienden opgezocht en gelinkt om zo het sociale aspect te testen. Het bijkomende voordeel is dat zij mijn persoonlijke pagina wel wisten vol te maken, want zij hebben wel veel foto's. Ik heb er drie opgezet als test.
Ik weet zeker dat ik Flickr alleen voor noodgevallen zal gebruiken. Gewoonweg omdat ik niet op foto's gericht ben. Maar het gebruiksgemak viel me op.
Ik probeer de site nog wat beter uit. Waarschijnlijk vind ik ook nog wel uit hoe ik mijn foto's op deze blog krijgt ge-embed, zoals artsgnoj ook al heeft gedaan. En in volgende post filosofeer ik graag over hoe we Flickr als archief en als medewerkers in kunnen zetten.
Hier virtueel voor u zit zo iemand. Deze persoon heeft het gepresteerd de Paus te naderen op nog geen 9 meter, maar hem daar te fotograferen alsof hij op 200 meter afstand stond. Ze heeft van haar wederhelft een digitale camera gekregen (ik vroeg er niet om!) omdat ze foto's moest maken bij een werkbezoek voor het vak godsdienstwetenschappen en ze heeft de camera sindsdien nauwelijks meer gebruikt. Dat klinkt zo zwart op wit neergeschreven wel heel onaardig eigenlijk, hè.
Ik heb niets en kan niets met camera's en had dus ook tot vandaag nooit een Flickr-account. Wel trouwens een account op Photobucket, want mensen wilden trouwfoto's zien. En ik gebruikte Imageshack, natuurlijk. Voor als iemand heel snel een plaatje van me wilde en daar hoef je je niet te registreren.
Speciaal voor jullie, ik offer me bereidwillig en zo menslievend op, heb ik me geregistreerd op Flickr. Daarvoor moest ik wel eerst een Yahoo-account aanmaken en dat vind ik weer niet cool. Waarom overal maar accounts laten rondslingeren? Ik ben benieuwd of ik verder nog iets aan Yahoo kan blijken te hebben. De hiërarchische structuur van Yahoo is zelfs voor deze tekstfetisjist iets te ver gezocht.
Blind begonnen in Flickr, in alle opzichten, stuitte ik natuurlijk op beginnersfoutjes en die zijn opvallend makkelijk te herstellen. Het ordenen en structureren van foto's is ook easy. Ik heb meteen twee vrienden opgezocht en gelinkt om zo het sociale aspect te testen. Het bijkomende voordeel is dat zij mijn persoonlijke pagina wel wisten vol te maken, want zij hebben wel veel foto's. Ik heb er drie opgezet als test.
Ik weet zeker dat ik Flickr alleen voor noodgevallen zal gebruiken. Gewoonweg omdat ik niet op foto's gericht ben. Maar het gebruiksgemak viel me op.
Ik probeer de site nog wat beter uit. Waarschijnlijk vind ik ook nog wel uit hoe ik mijn foto's op deze blog krijgt ge-embed, zoals artsgnoj ook al heeft gedaan. En in volgende post filosofeer ik graag over hoe we Flickr als archief en als medewerkers in kunnen zetten.
zondag 10 januari 2010
RSS continues
Toen ik in eerste instantie de RSS reader op mijn Google IG zette (IGoogle vind ik zo ontzettend lelijk klinken) vond ik het er raar en irritant uitzien en heb ik het er weer af gegooid. Dit weekend dacht ik: 'ach kom, doe eens gek' en heb ik het er weer opgezet. Meteen deed de lay-out weer wat negatiefs met mijn humeur, maar deze keer heb ik de functionaliteit uitgeprobeerd en dat went snel en het is prettig. De google RSS reader op mijn IG blijft er lekker staan.
Nog een doorbraak dankzij deze cursus: voor mijn oudere, andere blog heb ik RSS toch ook ingesteld. Dit eigenlijk omdat ik er de laatste maand niet meer op had geschreven en het wel zo sociaal vond als mensen zich konden abonneren en er zo ook bij lange pauzes makkelijk achter kunnen komen wanneer ik weer actief raak.
Het was toch 'kom, doe eens gek'-weekend en dus ben ik gaan puzzelen of ik de RSS-feeds gemakkelijk verkort kon publiceren op Twitter. Lees: automatisch.
Ook daarin faciliteert Google. Ze hebben Feedburner opgenomen in hun concern en wie zich daarbij registreert, kan via het tabblad Socialize op het scherm Publicize (dat is een running gag van ze: dat ge -ize) in drie stappen zijn blogposts melden via Twitter.
Daarnaast geeft Feedburner statistieken weer. Zoals wie zich geabonneerd heeft op je site, hoe vaak een link is gevolgd die je op je blog hebt gepubliceerd en, als ik het goed begrijp, wie er naar jouw blog verwijst.
Ik had me in een eerder stadium met mijn oudere blog als geregistreerd bij Google Analytics om zo te kunnen bekijken wie er wat doet met mijn blog, hoe vaak en hoeveel lezers, etc. Maar daar ben ik eigenlijk nog niet helemaal in ingevoerd. Komt vast nog wel en ik schrijf er hier over.
Feedburner is dus mijn aanrader van dit weekend.
Nog een doorbraak dankzij deze cursus: voor mijn oudere, andere blog heb ik RSS toch ook ingesteld. Dit eigenlijk omdat ik er de laatste maand niet meer op had geschreven en het wel zo sociaal vond als mensen zich konden abonneren en er zo ook bij lange pauzes makkelijk achter kunnen komen wanneer ik weer actief raak.
Het was toch 'kom, doe eens gek'-weekend en dus ben ik gaan puzzelen of ik de RSS-feeds gemakkelijk verkort kon publiceren op Twitter. Lees: automatisch.
Ook daarin faciliteert Google. Ze hebben Feedburner opgenomen in hun concern en wie zich daarbij registreert, kan via het tabblad Socialize op het scherm Publicize (dat is een running gag van ze: dat ge -ize) in drie stappen zijn blogposts melden via Twitter.
Daarnaast geeft Feedburner statistieken weer. Zoals wie zich geabonneerd heeft op je site, hoe vaak een link is gevolgd die je op je blog hebt gepubliceerd en, als ik het goed begrijp, wie er naar jouw blog verwijst.
Ik had me in een eerder stadium met mijn oudere blog als geregistreerd bij Google Analytics om zo te kunnen bekijken wie er wat doet met mijn blog, hoe vaak en hoeveel lezers, etc. Maar daar ben ik eigenlijk nog niet helemaal in ingevoerd. Komt vast nog wel en ik schrijf er hier over.
Feedburner is dus mijn aanrader van dit weekend.
maandag 4 januari 2010
Abonneren op:
Posts (Atom)
Posts
